De beslissing van de Vlaamse regering om in september 1.878 studenten toe te laten tot de opleiding geneeskunde zorgt voor onrust binnen de academische wereld. De decanen geneeskunde van UGent en KU Leuven waarschuwen dat een hogere instroom het huisartsentekort niet automatisch zal oplossen en op termijn zelfs kan leiden tot een overaanbod aan artsen, druk op de kwaliteit van de opleiding en onzekerheid over RIZIV-nummers.
In Het Nieuwsblad uitten de decanen scherpe kritiek op de beslissing. “Het is niet omdat je nu meer studenten toelaat dat we morgen meer huisartsen hebben”, zegt Piet Hoebeke, decaan geneeskunde aan de UGent. “De effecten daarvan zien we pas binnen tien jaar. En dan zullen we te veel artsen hebben.” Chris Verslype, decaan geneeskunde aan de KU Leuven, vreest zelfs voor “Cubaanse toestanden, als we zo verder gaan”.
Met 1.878 toegelaten studenten bereikt Vlaanderen een historisch hoogtepunt in de instroom voor geneeskunde. De beslissing komt er tegen de achtergrond van patiëntenstops bij huisartsen, lange wachttijden voor specialistische consultaties en regionale tekorten in de eerstelijnszorg.
De Vlaamse regering ziet een grotere instroom als een noodzakelijke stap om de toekomstige zorgcapaciteit veilig te stellen. Binnen de faculteiten geneeskunde klinkt echter de waarschuwing dat de maatregel vooral symbolisch dreigt te zijn als er geen structurele hervormingen volgen in de organisatie van de zorg.
“Het huisartsentekort wordt aangegrepen om politiek te scoren”, aldus Hoebeke. “Een verhoging van het startquotum voorstellen als oplossing oogt misschien fraai, maar het is geen juist verhaal.”
Spanningsveld met federale quota
De kern van de discussie blijft de federale contingentering. Terwijl Vlaanderen beslist hoeveel studenten mogen starten, bepaalt het federale niveau hoeveel afgestudeerden uiteindelijk toegang krijgen tot een vervolgopleiding en een RIZIV-nummer.
De federale planningscommissie adviseerde eerder om in 2032 ongeveer 1.169 Vlaamse artsen te laten doorstromen naar vervolgopleidingen. Volgens het Vlaams Geneeskundig Studentenoverleg (VGSO) dreigt daardoor een overschot van meer dan driehonderd studenten.
De decanen vrezen bovendien dat studenten in een juridisch onzekere situatie terechtkomen. “Als Vlaanderen meer studenten toelaat dan federaal is vastgelegd, dan riskeer je dat er onvoldoende RIZIV-nummers zijn”, aldus Hoebeke.
Kwaliteit van de opleiding
Naast de discussie over contingentering groeit ook de bezorgdheid over de kwaliteit van de opleiding. Geneeskunde blijft sterk steunen op praktijkonderwijs en intensieve begeleiding. “We hebben wel de infrastructuur om meer studenten op te vangen, maar het probleem zit hem vooral in de begeleiding van studenten”, waarschuwde Verslype.
Volgens studentenvertegenwoordigers staan auditoria, dissectiezalen en stagecapaciteit vandaag al onder druk. In een bevraging van het VGSO gaf 69 procent van de studenten aan dat auditoria en studieruimtes overbezet zijn. Daarnaast ervaart 77 procent een negatieve impact op het praktijkonderwijs.
Hoewel Vlaanderen bijkomende middelen voorziet voor de opleidingen, betwijfelen verschillende faculteiten of die financiering zal volstaan om dezelfde kwaliteit van begeleiding te behouden.
Demir verwerpt de kritiek
Het kabinet van onderwijsminister Zuhal Demir verwerpt de kritiek van de decanen. Volgens de woordvoerder van de minister hebben eerdere prognoses van de federale planningscommissie het huidige huisartsentekort onvoldoende voorspeld. “Wat is er onzorgvuldig aan om nu meer studenten te laten starten?”, klinkt het.
Lees ook : Artsenstudies: quota voor artsen verhoogd voor 2032 en 2033









Laatste reacties
Bruno Vandekerckhove
18 mei 2026Als er meer studenten toegelaten worden, zullen er dan procentueel minder slagen dan nu? En blijft op het einde van de rit alles bij het oude?
Dit is amateurisme ten top.
Zie eens over de grens (Nl) hoe de contingentering en vervolgopleiding strikt geregeld wordt met ingangsproef per universiteit.
Lode VERMEERSCH
18 mei 2026Volgens mij is er geen tekort aan huisartsen, wel aan huisartsuren. Ik heb begrip voor levenskwaliteit maar de slinger slaat veel te ver door. Niet alleen in de (huis)artsgeneeskunde , maar dit is een maatschappelijk fenomeen. Wij worden wel betaald door de overheid.
Als ik zie en hoor over stop zetten praktijk en en burn-out bij huisartsen stel ik mij de vraag over de weerbaarheid, niet alleen in ons beroep maar in de maatschappij in het algemeen .
Robin GUEBEN
15 mei 2026Uiteraard zal niets werken door de quota te verhogen zonder een verzekeringstechnische reorganisatie van het gezondheidszorgsysteem (het yoyo-effect). De overheid wil werken met een geplande economie in een gesloten systeem ; de overheid zal het aanbod overspoelen, terwijl ze de prijzen van dat aanbod blokkeert en de vraag stijgt. Dit zal de concurrentie fnuiken, een hele generatie demotiveren en hen aanzetten tot ontslag of quiet quitting (stille berusting), en het zal de gezonde wedijver fnuiken... Kanonnenvlees... Aan alle jongeren zeg ik : kies een ander beroep of (als je studie al te ver gevorderd is) kies een specialisatie die zo min mogelijk met het ziekenhuis verbonden is, of verander van land.