De Belgische Unie van Gezondheidswerkers (BUG) vraagt om een parlementair onderzoek naar de transparantie van mandaten en vergoedingen in de gezondheidszorg. De organisatie is van mening dat de toenemende eisen op het gebied van controle en striktheid die aan zorgverleners worden gesteld, op een eerlijke manier moeten worden toegepast op alle actoren in het systeem.

De afgelopen maanden heeft de federale minister van Volksgezondheid, Frank Vandenbroucke, herhaaldelijk opgeroepen tot meer transparantie over de praktijken en inkomsten van zorgverleners. Volgens de BUG worden professionals in het veld geconfronteerd met toenemende administratieve verplichtingen, strengere controles en permanent toezicht, vaak zonder voldoende overleg.

De organisatie acht het dan ook noodzakelijk dat dezelfde transparantieregels worden uitgebreid tot invloedrijke leiders in het gezondheidszorgsysteem en tot bepaalde mutualistische organisaties die betrokken zijn bij het beheer van middelen die afkomstig zijn uit de nationale solidariteit. Zij wijst op aanhoudende “grijze zones” rond vergoedingen en cumulatie van mandaten, ondanks de formele naleving van de huidige wettelijke verplichtingen.

“Transparantie kan geen eenrichtingsverkeer zijn”, benadrukt de Belgische Unie van Gezondheidswerkers, die van mening is dat het ontbreken van een duidelijke en gedetailleerde publicatie van de ontvangen bedragen onrust zaait onder de zorgverleners.

De Unie eist dan ook een parlementair onderzoek naar de regeling voor de aangifte van mandaten en vergoedingen in organisaties die verband houden met het gezondheidszorgstelsel. Zij vraagt ook om een onafhankelijke analyse van de samenhang en de doeltreffendheid van de bestaande mechanismen, alsook om een eventuele aanpassing van het wettelijk kader om te zorgen voor een “duidelijke, toegankelijke en begrijpelijke” publicatie van de vergoedingen die verbonden zijn aan functies met een publieke of semi-publieke verantwoordelijkheid.

Volgens de organisatie is deze aanpak niet tegen een bepaald persoon gericht, maar gebaseerd op het principe van “gelijkheid voor de regels”.