De Belgische ambulante volwassenen- en kinderpsychiaters en psychotherapeuten trekken aan de alarmbel. Terwijl het aantal Belgen met langdurige arbeidsongeschiktheid door depressie of burn-out blijft stijgen, loopt de ambulante geestelijke gezondheidszorg (GGZ) leeg. Extra investeringen in de sector zijn nu nodig, zo stelt de Belgische Federatie voor Ambulante Psychiatrie (BFAP) in een persbericht, en niet pas in 2029-2030, zoals voorzien in het regeerakkoord.

De Tijd en De Morgen berichtten vorige week over een recordaantal langdurig zieken in ons land. De voornaamste oorzaak voor die langdurige afwezigheid is psychische aandoeningen. BFAP verwijst zelf naar cijfers van 2023. Toen zat 37,57 procent van de langdurig arbeidsongeschikten thuis door een psychische stoornis. De uitkeringen daarvoor bedroegen toen meer dan 2 miljard euro.
De toegenomen nood botst echter op een muur. De Centra voor Geestelijke Gezondheidszorg kampen namelijk met wachttijden tot 2 jaar. En ook in de ambulante zorg is er een nijpend tekort. Zo hanteert 58 procent een aanmeldingsstop en heeft nog maar 5 procent beschikbaarheid op korte termijn.
Dat terwijl onbehandelde psychische problemen de maatschappij handenvol geld kosten. Naast het absenteïsme (ruim 2 miljard euro per jaar) is er ook nog het presenteïsme, mensen die fysiek wel aanwezig zijn maar door onbehandelde psychische klachten amper functioneren. Volgens internationaal onderzoek is dat presenteïsme nog duurder dan absenteïsme.
Het federaal regeerakkoord voorziet pas in een structurele hervorming in 2029-2030. Maar dat is te laat, zo stelt BFAP. "Tegen die tijd is de ambulante tweedelijns-GGZ geïmplodeerd. We hebben nú acute maatregelen nodig: herwaardering van de ambulante psychiatrische consultaties op gelijke voet met de rest van de medisch-specialistische zorg, een terugbetalingskader voor gespecialiseerde psychotherapie en traumatherapie, en harmonisering tussen ambulante en residentiële zorg", klinkt het.
"Elke maand uitstel betekent meer uitkeringen, meer uitval, en minder psychiaters die nog overeind blijven. De internationale richtlijnen zijn duidelijk, het regeerakkoord erkent het probleem, het buitenland heeft het voorgedaan. Wat nu ontbreekt, is de politieke beslissing om de middelen vandaag anders in te zetten. De ambulante GGZ redden is geen kost: het is de meest rendabele investering die deze regering kan maken", besluit de Belgische Federatie voor Ambulante Psychiatrie.