Vorige week, op dinsdag 1 september, overleed emeritus professor dr. Frank Comhaire, professor Inwendige Ziekten (UZ Gent). Hij werd 86. Als pionier in de reproductieve geneeskunde stond hij bekend. Hij was een gerespecteerd endocrinoloog en androloog en richtte de Gentse spermabank op. Prof. Comhaire laat zijn vrouw, twee kinderen en drie kleinkinderen na.

Ruim 30 jaar -van 1974 tot 2005- leidde hij het andrologisch centrum van het UZ Gent. Hij bouwde een internationale reputatie op in onderzoek naar de behandeling van mannelijke onvruchtbaarheid. Zijn onderzoek spitste zich onder meer toe op de invloed van het milieu op de mannelijke vruchtbaarheid. Vooral luchtverontreiniging, pesticiden en zware metalen linkte hij daaraan.

Na zijn emeritaat in 2005 vloeide zijn aandacht meer naar gezond ouder worden en voedingssupplementen, maar ook naar long covid, ME/cvs en fibromyalgie. Tot vorig jaar publiceerde hij nog over experimentele behandelingen.

“Intellectuele arbeid ondergewaardeerd”
Geregeld reageerde hij ook op artikels die te maken hadden met (politieke) hervormingen van de sector, bijvoorbeeld na een onderzoek van De Standaard in 2024 over de artseninkomens. Inzake het te grote verschil in ‘verdiensten’ tussen diverse specialisten - dat in het nadeel speelt van wie nagenoeg geen technische onderzoeken of ingrepen kan verrichten - liet hij toen optekenen in De Specialist dat hij het daarmee eens was. “De intellectuele ‘arbeid’ is ondergewaardeerd, wat leidt tot overconsumptie in de ondergefinancierde specialismen en aanrekenen van ‘officiële’ honoraria voor minderwaardige prestaties! Maar net artsen zijn zelf vragende partij voor meer transparantie in de aan de gang zijnde ziekenhuishervormingen. Dat betekent dan weer niet dat regeringen uit de losse pols kunnen snoeien in de zorgbudgetten of de groeinorm. Denk aan de onverbiddelijk op ons afkomende vergrijzing die een voldoende gespierde groeinorm vereist.”

Ook de kwestie van de extramurale artsen liet hem niet onberoerd. Hij probeerde in 2022, op een moment dat Frank Vandenbroucke al minister van Volksgezondheid en Sociale Zaken was, hun ongerustheid te sussen met dit citaat: “Zolang de ‘extra muros’ geneesheren en -dames, specialisten, goed werk blijven leveren, zullen ze blijven bestaan.” Bijna vijf jaar later zullen we die uitspraak kunnen aftoetsen met de hervormingen die nu in een definitieve plooi moeten vallen.

Gedreven dokter
Professor Comhaire stond bekend als een gedreven dokter, wat ook blijkt uit de talrijke getuigenissen van voormalige patiënten. “Ik heb hem zelf gekend als patiënt en bewonderde hem enorm voor zijn passie, buitengewone intelligentie en bovenal menselijkheid. Hij heeft veel betekend voor zo vele mensen”, klinkt het in een getuigenis. Of nog: “Een man die met veel zorg omging met zijn patiënten. Ik had altijd een goed gevoel als ik bij hem op consultatie ging... steeds een juiste diagnose en een correcte en geruststellend raadgeving.” Nog iemand getuigt: “Prof. Comhaire was een ontzettend zorgzame dokter, steeds bekommerd om zijn patiënten. Een warm persoon. Met grote dankbaarheid voor alle goede zorg.”

Iemand meldt zelfs: “Mijn leven heb ik te danken aan Frank.”

Collega studiegenoot en neuroloog dr. Herman De Smet laat in een rouwbetuiging weten: “Frank Comhaire was een man die zin wist te geven aan zijn en ons tijdelijk verblijf op een toevallige planeet. Een man die zowel hoogleraar was als collega. Een levensgenieter maar ook een nadrukkelijk aanwezige… simply the best!”

Het afscheid van Frank Comhaire heeft plaats in intieme kring.

De redactie betuigt haar medeleven aan familie en vrienden.

Online condoleren kan hier.