Prof. em. Erik Schokkaert, voorzitter van de Commissie Gezondheidszorgdoelstellingen bij het Riziv, geeft in Knack van deze week nog één keer zijn visie. Dat in de aanloop naar de begrotingsdiscussies binnen de regering De Wever. Een belangrijke stem in het debat, al zullen sommigen vinden dat hij de kans miste om te zwijgen. Voor hen giet hij wellicht olie op het vuur. 

We beperken ons tot een tiental citaten.

1. Over inefficiënties in het gezondheidszorgsysteem: “Natuurlijk moeten we inefficiënties in de gezondheidszorg proberen weg te werken, maar soms wordt de indruk gewekt dat we kunnen besparen zonder dat iemand het zal voelen. Met alle respect, maar dat is flauwekul. Als de groeinorm wordt verlaagd en er gaat minder geld naar de gezondheidszorg dan voorzien, zullen mensen die besparingen meteen voelen.”

2. Tussen de 15 en 20% van de uitgaven zou verspild worden (...) In onze gezondheidszorg is er niet meer verspilling dan elders. Als de kosten ervoor de komende jaren toenemen, komt dat dus niet omdat de verspilling toeneemt.”

3. “Er wordt naar de zorg gekeken als een mogelijke besparing, maar dat is gewoon omdat het nu eenmaal de grootste uitgavenpost is. Intellectueel is dat natuurlijk geen sterk argument.

4. “De eerste lijn, bijvoorbeeld de huisdokters, wordt ook het best ontzien, al weet ik dat juist naar hen wordt gekeken.

5. Over de bereidheid van mensen om meer aan gezondheidszorg te besteden: “Iets is alleen onbetaalbaar als mensen er niet meer voor willen betalen. Maar dat willen ze wél.”

6. Over de remgeldverhoging: “Wat is het verschil tussen hoger remgeld betalen of in het algemeen hogere bijdragen betalen om het hele systeem te financieren? (…) Het enige echte verschil is dat in het eerste geval alleen zieke patiënten meebetalen en in het andere geval de hele bevolking. Vanuit verzekeringsstandpunt is het eigenlijk beter om de hele bevolking te laten betalen.

7. Over de betaling per prestatie: “Van dat systeem moeten we af, al moeten we het natuurlijk niet helemaal afschaffen want het werkt ook motiverend.” (…) “Idealiter gaan we naar een financiering die niet louter op ingrepen is gebaseerd, maar op de bredere begeleiding van patiënten.” (…) “Dat circus van supplementen moet stoppen.”

8. Over de artsenstaking: “Ik had de indruk dat veel artsen staakten op basis van desinformatie. Ik moet opletten wat ik zeg, maar ook de reactie van de artsensyndicaten op het voorstel van Vandenbroucke om de artsenhonoraria onder de centenindex te laten vallen, vond ik heel straf. Ik had dat niet gedurfd. De artsen moeten minstens meedoen aan de inspanningen die van de rest van de bevolking worden gevraagd, zou ik denken.”

9. Over de vijandigheid tegenover minister Vandenbroucke: “Vandenbroucke voert in hun ogen (van de artsen, nvdr.) een interventionistische politiek. Dat hebben artsen niet graag. De discussies gaan over geld, maar ze zijn ook ideologisch, en dat bedoel ik niet negatief. Artsen hebben een vrij beroep en ze willen niet dat daaraan wordt geraakt. Zelfs als artsen hun inkomen volledig zouden behouden, zouden ze nog ongelukkig zijn als ze hun zelfstandige statuut verliezen. Dat maakt de discussies ook veel moeilijker en meer geladen dan wanneer het alleen over geld ging.”

10. Over de mogelijke miljardenbesparing op langdurig zieken: “We zullen zien, maar ik ben daar altijd voorzichtig mee. Ik zal u een ander voorbeeld geven: preventie. Iedereen wil daarin investeren, maar zal dat ook echt voor een besparing zorgen? Als iemand stopt met roken en vier jaar langer leeft, waarvan drie jaar in een woonzorgcentrum, kost hij de overheid misschien meer dan als hij was blijven roken. Moeten we daarom niet in preventie investeren? Natuurlijk wel.”

> Lees ook: De Commissie Gezondheidszorgdoelstellingen van het Riziv formuleerde acht prioritaire gezondheidszorgdoelstellingen (GZD’s) die als fundament moeten dienen voor de begroting van de ziekteverzekering.