De Belgische Unie van Gezondheidswerkers (BUG) organiseert op zondag 16 november de “Manifestatie Paraplu” in Brussel, als protest tegen de hervormingen van minister Vandenbroucke. De organisatie wil opkomen voor de therapeutische vrijheid, de intellectuele autonomie van zorgverleners en de kwaliteit van de zorg. De betoging vertrekt om 11.00 uur aan het Centraal Station en eindigt rond 12.30 uur aan het kruispunt Kunst-Wet.
Voor de BUG staat de paraplu symbool voor de bescherming van zowel zorgverleners als patiënten, en voor een vreedzame en eensgezinde mobilisatie. De organisatie waarschuwt voor maatregelen die kunnen leiden tot een gecentraliseerde en bureaucratische staatsgeneeskunde, waarbij zorgverleners hun autonomie verliezen en de band met hun patiënten onder druk komt te staan. Er klinkt ook bezorgdheid over een mogelijke uitstroom van talent naar het buitenland, wat volgens de BUG op termijn zal leiden tot een dalende zorgkwaliteit voor de hele bevolking.
De organisatie stelt daarbij een reeks duidelijke eisen. Ze pleit voor een echte en structurele dialoog met zorgverleners op het terrein en voor een ambitieus preventiebeleid dat inzet op publieke gezondheid en welzijn. De vrijheid van praktijkvoering en het recht op ereloon moeten behouden blijven, als waarborgen voor een divers zorgaanbod en korte wachttijden.
De BUG vraagt ook om een drastische vermindering van administratieve lasten. Daarnaast vraagt ze meer transparantie tegenover patiënten, structurele steun voor ziekenhuizen, blijvende toegang tot essentiële geneesmiddelen en de heropening van de numerus clausus om de instroom en toekomst van de zorgberoepen veilig te stellen.
Ook Vlaamse zorgverleners maken actief deel uit van het initiatief, bevestigt Nederlandstalig woordvoerder Dr. Florence Bonkain. “Heel wat Vlaamse artsen zijn betrokken via onze Facebookgroep. De affiche werd bovendien gedeeld in de groep ‘Covid-19 voor artsen’, waarmee we veel collega’s in Vlaanderen hebben bereikt.”
De artsensyndicaten zijn op de hoogte van het initiatief. “Patrick Emonts, voorzitter van BVAS, heeft zijn steun toegezegd,” zegt Bonkain, “maar binnen het syndicaat was er geen consensus om het protest officieel via hun kanalen te verspreiden.” De oproep van de BUG richt zich tot alle zorgverleners: artsen, tandartsen, logopedisten, verpleegkundigen, kinesitherapeuten, ongeacht taal of specialisatie.
Het exacte aantal deelnemers is moeilijk te voorspellen, maar de organisatie is hoopvol. “We verwachten minstens 1.000 mensen op de been te brengen. We vragen ook aan elke arts om zijn of haar patiënten te sensibiliseren,” aldus Bonkain. “Het is een breed gedragen beweging.”
De mars volgt een traject via het Centraal Station, de Keizerinlaan, Lignestraat, het Congresplein en de Regentlaan. Aan het einde zal een delegatie van de BUG een brief overhandigen aan het kabinet van minister Vandenbroucke in de Wetstraat.
Volgens Bonkain is het doel helder: “De manifestatie is geslaagd als we tonen dat we als zorgverleners verenigd staan en opkomen voor ons beroep. We vragen structureel overleg, geen beslissingen die over onze hoofden heen worden genomen. Therapeutische vrijheid behouden is een gedeeld standpunt van zorgverleners, Franstalig én Nederlandstalig.”
Dr. Françoise Guiot, Franstalige woordvoerder van de beweging, zal het woord nemen tijdens het slotmoment. De BUG bereidt een dossier voor met de kernpunten van het protest, dat na afloop wordt overgemaakt aan de bevoegde instanties. De organisatoren roepen elke deelnemer op een paraplu mee te brengen, als zichtbaar teken van bescherming: “voor de beroepsvrijheid, voor de patiënt en voor een gezondheidsbeleid dat opnieuw luistert naar het terrein.”










Laatste reacties
Bart Lelie
13 november 2025Zoals prof em De Maeseneer zegt, ieder heeft recht op zijn of haar mening. Vele artsen waaronder ikzelf hebben een duidelijk andere mening dan u, collega De Maeseneer.
1." Therapeutische/diagnostische vrijheid en Intellectuele autonomie" is wel degelijk de basis van onze gezondheidszorg. Het EBM principe is uiteraard fundamenteel belangrijk maar zoals u wel degelijk weet, blijft dit vooralsnog een randfenomeen. In mijn studentenjaren geschat op 20% van de praktijk en als je nu pubmed nagaat zou dit in de ruimere zin 60% halen, maar zou slechts 10% hoog kwalitatieve evidence zijn in de praktijk. De rest van de zorg is dus wel degelijk afhankelijk van de goed opgeleide artsen die naast de basisrichtlijnen de meest adequate zorg zoekt en levert. Maar draai het even om en laat artsen hun autonomie volledig varen. Ze volgen dan enkel de Belgische richtlijnen. Wie de rapporten van KCE en Sciensano goed volgt, weet dat dit desastreuze gevolgen zal hebben.
2."Staatsgeneeskunde": was het maar waar dat artsen ambtenaren zouden zijn, met navenante lonen en pensioenen en voordelen. Neen, het is nog erger, het ambtenaarstatuut wordt ons niet gegund maar we moeten wel als zelfstandige werken volgens wat de staat bepaalt. We hebben op dit moment nog een vrij beroep. Er zijn gesprekken met de overheid met een conventie tot gevolg. Wie zich niet terugvindt in die conventie kan deconventioneren en is vrij om zijn loon te bepalen. De kaderwet wijzigt dit onherroepelijk. Je conventioneert of je "deconventioneert" maar dat wordt gewijzigd in "conventie + max 25%". Dit is per definitie geen deconventie meer. En als er geen consensus is, zal de minister de doorslag geven. Wie houdt hem tegen om de prestaties drastisch te verlagen zodat de conventie+25% er nog amper toe doet? We moeten niet naief zijn, de kinesisten hebben dit al meegemaakt, met effectieve faillissementen. Je BV met investeringen gaat uit van een bepaalde omzet, maar als die omzet door een minister drastisch ingekrompen wordt, is de rekening snel gemaakt. Ambtenaren daarentegen kunnen niet failliet gaan.
3. "echelonnering": ik was het als student eens met u en zal dit ook nu blijven. Echelonnering hoort de basis te zijn. Maar waar zijn uw huisartsen? Er zijn er gewoonweg te weinig. Wachtdiensten moeten meer en meer gecentraliseerd worden. Wachtposten geraken niet meer bemand.
En ik weet dat u graag met 3 punten werkt, maar u had wel degelijk een 4e.
4. "publiek gefinancierd zorgsysteem vs eigen loonbepaling": dat is natuurlijk hoe je ernaar kijkt en waar het vandaan komt. Patiënten betaalden vroeger de arts waarna ze van de mutualiteiten (laattijdig) terugkregen. Dat is dan efficiënter geworden en uiteindelijk betaalt de patiënt nu enkel wat remgeld en betaalt het riziv de arts. Per definitie blijft de arts zijn loon bepalen (zij het geconventioneerd of gedeconventioneerd) en wordt de patiënt terugbetaald. Gezien de foutieve perceptie momenteel, zou het allicht beter zijn om opnieuw de volledige rekening aan de patiënt te presenteren waarna hij/zij naar de mutualiteit moet stappen. Maar dat gaan we niet doen natuurlijk.
met vriendelijke groet
Bart Lelie
Christophe Breusegem
10 november 2025Andere punten @ Jan De Maeseneer
-Er is door sommigen een verheerlijking van EBM
Echter, voor talrijke zorgvragen bestaan er geen overduidelijke EBM studies
Talrijke studies hebben 1 of meerdere bias: onjuiste inclusie criteria, niet representatieve patiënten inclusies of met bias vooraf geselecteerd, te korte looptijd, te lage aantallen, slechte vergelijking, geen significant verschil of meerwaarde in vergelijking met huidige standaard, te weinig verschillende studies voorhanden, etc
EBM kan niet altijd toegepast worden, er is ook de menselijke kant / praktisch / wens vd pt
-wachttijden in de zorg:
Min Vandenbroucke en mogelijks ook u bent verantwoordelijk dat er in het verleden te weinig artsen zijn toegelaten in Vlaanderen …
-de remgelden voor huisartsen zouden na 20 jaar eindelijk eens verhoogd moeten worden…
zodat mensen niet voor een verkoudheid of griep of formulier naar de huisarts / zorgprofessional gaan
Zodat er meer tijd is voor echte zieken
Doelmatigere zorg
We hebben een ándere én betere minister van Sociale Zaken en Gezondheidszorg nodig!!
Christophe Breusegem
10 november 2025@ Jan De Maeseneer
Niet mee eens met uw argumenten
Er is weldegelijk sprake van een grote vorm van “staatsgeneeskunde “
In het ontwerp van die Kaderwet staan talrijke “vrijheidsbeperkende” maatregelen : oa over supplementen en over riziv nummers
Opgedragen door Min Vandenbroucke/. Vooruit en u… : zij zijn daarvoor verantwoordelijk!
Prof De Maeseneer: u kan toch niet ontkennen dat er vrijheidsbeperkende maatregelen instaan??
De beperking van onze erelonen komt neer op een verdoken vorm van staatsgeneeskunde
(Men is zo slim / leep om dat woord zo weinig mogelijk te gebruiken…)
En juist die financiële autonomie voor zorgverleners is zó belangrijk voor onze therapeutische vrijheid en dus voor een goed zorgsysteem
1 voorbeeld uit de praktijk:
In de oogheelkunde kende 15 jaar geleden een nieuwe technologie zijn intrede: de OCT met fijne scans van netvlies en oogzenuw
Dat werd courant gebruikt in andere Europese landen en Zwitserland.
Bij ons in België géén terugbetaling…
Tot 3a4 jaar terug…
Laattijdig
Reden: financieel
(Maar de Overheid heeft wel geld voor voetbal stadia, mazoutcheques of frigobonnen of ziekenfondsen met politieke benoemingen…)
Dankzij supplementen konden we die belangrijke technologie aan patiënten aanbieden
Dus beste Jan De Maeseneer:
-Die nieuwe Kaderwet is vrijheidsbeperkend op vele vlakken:
Dát willen we niet
-Er moet een scheiding zijn tussen vergoedingen die artsen willen en verantwoorden versus de terugbetalingen uitgevoerd door de Overheid
-De overheid subsidieert de terugbetalingen en ziekenhuis onkosten. Dat staat los van de vergoedingen die zorgverleners bepalen en verkrijgen voor hun werk.
-De Overheid moet toezien op de kwaliteit van zorg op basis van objectieve criteria
-Mensen verschillen , ook zorgverleners
Aub géén eenheidsworst in de Zorg!!!
Jan DE MAESENEER
10 november 2025Uiteraard heeft iedereen het recht om zijn mening te uiten en om dit via een betoging te ondersteunen. De hier geformuleerde doelstellingen doen toch de wenkbrauwen fronsen:
1." Therapeutische/diagnostische vrijheid en Intellectuele autonomie": dit roept vragen op: in de (inter)nationale litteratuur komt duidelijk naar voor dat deze "vrijheden" niet onbeperkt zijn: sinds de opkomst van Evidence Based Medicine-EBM (1992), worden deze "vrijheden" beperkt door de wetenschappelijke evidentie(EBM) enerzijds, maar bovendien is er ook een tweede aspect: vermits de middelen voor de zorg beperkt zijn, hebben we als zorgverstrekkers de plicht om - met de beschikbare middelen - zoveel mogelijk gezondheid voor zoveel mogelijk mensen te realiseren. Dit vormt een tweede beperking.
2. Er is in ons land - ook niet in de voorstellen die momenteel op tafel liggen- op geen enkele wijze sprake van "staatsgeneeskunde". Immers: 'staatsgeneeskunde' betekent dat zorgverstrekkers ambtenaren zijn van de overheid en dat deze overheid beslist wat zorgverstrekkers moeten doen . Daar is absoluut geen sprake van (en dit zal er ook nooit komen).
3. "De vrijheid van praktijkvoering en het recht op ereloon moeten behouden blijven, als waarborgen voor een divers zorgaanbod en korte wachttijden". De doelstelling van 'korte wachttijden' is vandaag bij heel wat specialismen niet gerealiseerd, hoofdzakelijk door een afwezigheid van echelonnering in de zorg. Dit leidt er toe dat heel wat specialisten-tijd gaat naar consultaties die perfect bij de huisarts op de eerste lijn kunnen worden gerealiseerd.
Ten slotte: "professionele autonomie" is essentieel om kwaliteitsvolle, patiënt-gerichte, wetenschappelijk onderbouwde en maatschappelijk verantwoorde zorg te leveren. Maar het vrij vaststellen van het eigen ereloon behoort - in een publiek gefinancierd zorgsysteem - niet tot de "professionele autonomie".
Prof. em. Jan De Maeseneer, Universiteit Gent.