Een enquête onder 306 Belgische tandartsen wijst op een sterke onvrede over de huidige maatregelen op het gebied van mondzorg. Dat meldt de Belgische Unie van Gezondheidswerkers (BUG) vandaag. Uit de resultaten blijkt een algemene bezorgdheid over de plafonnering van de honoraria, de rol van de mutualiteiten en de levensvatbaarheid van het beroep.
Volgens de BUG zijn 171 tandartsen tegen de plafonnering van de honoraria, omdat zij vinden dat deze maatregel innovatie in de weg staat en de modernisering van tandartspraktijken belemmert. “ De beperking van de honoraria brengt het vermogen van tandartsen om moderne en goed uitgeruste praktijken te onderhouden in gevaar”, aldus de groep.
De herwaardering van de nomenclatuur is ook een van de belangrijkste eisen die door 163 respondenten wordt genoemd. Volgens hen weerspiegelt het huidige systeem niet de werkelijke kosten van een kwalitatief hoogstaande praktijk.
Therapeutische onafhankelijkheid wordt door 141 tandartsen als een fundamenteel principe beschouwd. Ook de rol van de mutualiteiten wordt fel bekritiseerd: 124 tandartsen vinden dat zij een te grote invloed uitoefenen op de zorgorganisatie, terwijl zij zich zouden moeten beperken tot een administratieve rol tussen de staat en de patiënt.
Het VT-statuut wordt bekritiseerd door 99 respondenten. Die vinden de administratie ervan oneerlijk en ze menen dat het statuut niet gericht is op patiënten die echt in een precaire situatie verkeren. Bovendien hekelen 91 tandartsen de administratieve intrekking van RIZIV-nummers, die zij als onrechtvaardig beschouwen.
Een ander alarmsignaal betreft de vertegenwoordiging van het beroep. Vijfenzeventig respondenten zijn van oordeel dat de beroepsverenigingen hun belangen onvoldoende verdedigen bij de beleidsmakers. Ten slotte gaan 51 tandartsen zelfs zo ver dat zij het ontslag eisen van minister van Volksgezondheid Frank Vandenbroucke. Volgens de BUG zou dit cijfer nog hoger zijn geweest als de enquête volledig anoniem zou zijn verlopen.
Voor de organisatie weerspiegelen deze resultaten een diepe bezorgdheid binnen de tandheelkundige wereld. Ze roept op tot een dringende dialoog met de autoriteiten om het vertrouwen te herstellen, de zorgkwaliteit te waarborgen en de toekomst van het beroep veilig te stellen.
