De Pano-reportage over rugchirurgie en chronische rugpijn heeft een scherpe reactie uitgelokt van de Spine Society Belgium. De koepelorganisatie van rugchirurgen noemt het gebruik van individuele patiëntencases in het publieke debat “erg misleidend” en geen correcte weerspiegeling van “de medische realiteit”.
In de uitzending van Pano werden kritische vragen gesteld bij rugoperaties en de behandeling van patiënten met chronische rugpijn. Volgens de Spine Society Belgium dreigt daardoor een verkeerd beeld te ontstaan van hoe complexe rugproblemen vandaag worden behandeld.
De vereniging benadrukt dat lage rug- en wervelkolomproblemen tot de belangrijkste oorzaken van pijn en arbeidsongeschiktheid in België behoren en een complexe aanpak vereisen. Daarbij zijn niet alleen patiënten zelf en hun sociale of professionele omgeving betrokken, maar ook huisartsen, kinesitherapeuten, revalidatieartsen, pijnspecialisten, neurologen en wervelkolomchirurgen.
Volgens voorzitter Henri-Benjamin Pouleau worden complexe rugdossiers al tien tot vijftien jaar systematisch besproken binnen gespecialiseerde “spine units”, waarin al die disciplines vertegenwoordigd zijn. Behandelbeslissingen, inclusief eventuele rugchirurgie, zouden daardoor steeds het resultaat zijn van multidisciplinair overleg.
“Grote inspanningen werden geleverd door alle betrokken specialismen om binnen dit multidisciplinaire kader samen te werken”, klinkt het. Het doel blijft volgens de vereniging “de best mogelijke middelen in te zetten voor de behandeling van rugpijn”.
Tegelijk erkent de organisatie dat de resultaten van rugchirurgie, zoals bij elke medische behandeling, nooit volledig gegarandeerd kunnen worden. Ze wijst er ook op dat artsen en ziekenhuizen alle gegevens over diagnoses en behandelingen delen met de overheid, die daardoor over de nodige informatie beschikt voor het gezondheidsbeleid.
Volgens dr. Pouleau gebeurt de behandeling van complexe rugproblemen vandaag “op een uiterst doordachte en multidisciplinaire manier”. Ook de beroepsvereniging Neurochirurgie, de wetenschappelijke vereniging Neurochirurgie en de Franstalige Groupe du Rachis sluiten zich aan bij dat standpunt.
Lees ook : Pano-reportage over rugchirurgie: weer een rondje artsen bashen?
Laatste reacties
Patrick Vankrunkelsven
13 mei 2026Beste
Door patiënten op te voeren probeert Pano natuurlijk een verhaal te maken. Zo werkt TV. Ik moet zeggen dat 'wij' artsen dat ook vaak doen. Als ik bv in een debat zat omtrent voor en nadelen van PSA screening werd ik steeds geconfronteerd met één patiënt waar alle mogelijke parameters optimaal verliepen. Helemaal geen 'doorsnee' patiënt. In plaats van in egelstelling te kruipen zouden we de Pano ook kunnen gebruiken als hefboom om vanuit het artsenkorps voorstellen te formuleren die zorg optimaliseren waar kan. We weten dat dat kan.
Marc VAN DER WEYDE
12 mei 2026Iedereen weet dat er overconsumptie is en niet alleen bij rugchirurgen. Ik kan niet begrijpen dat men direct in de verdediging schiet ipv eens grondig in eigen boezem te kijken. Mocht er enkel een ingreep zijn bij een duidelijke indicatie er zouden er veel minder gebeuren. Het RIZIV zou door koppeling van alle gegevens een screening moeten doen. Ook bij ouderen in ons land gebeuren heel wat méér ingrepen in vergelijking met onze naburige landen.
Robrecht Thibaut
08 mei 2026Het recept van pano is bekend:een framing plaatsen zonder bewijzen te leveren en een gebrek aan evenwicht tussen woord en wederwoord.
Ik mis een aantal elementen in de reportage:
-het fenomeen van de wanhopige patient.Deze patient blijft zoeken tot hij uiteindelijk die arts vindt die hem zal helpen,ook al is dat met een nutteloze operatie.
-Hoe kan je zo zeker zijn dat een arts een operatie zou doen uit geldbejag?Zou het niet gewoon kunnen dat die arts echt geloofd dat de operatie zinvol is,al spreekt de wetenschap dat tegen?
-de kwestie van de medische congressen:alle innovatieve technieken moeten uiteindelijk de toets van de wetenschap doorstaan en passeren daarom heel regelmatig op de verschillende wetenschappelijke congressen.De ene studie geeft een eerder positief beeld,een andere besluit dat de resultaten eerder negatief zijn.Vooraleer er een consensus bestaat dat een bepaalde ingreep obsoleet is kunnen er verschillende jaren (om niet te zeggen decennia)overgaan,en dan nog blijft er dikwijls onenigheid tussen verschillende "scholen".Een arts zal dikwijls voor zichzelf moeten uitmaken of hij een ingreep blijft uitvoeren dan wel of hij vindt dat ze niet meer te verantwoorden is.
R.Thibaut
Ekeren-Antwerpen
Stefaan COLPAERT
08 mei 2026Hooggeachte,
Non rationele genneskunde is een nadeel van het willen mimeren van het Amerikaans model van gezondheidszorg (op hedonistisch liberalistische leest geschoeid).
Verkwisting in de gezondheidszorg kost ons zowat 5 miljard Euro per jaar.
We moeten in onszelf geloven, we kunnen gewoon beter en zijn intelligent genoeg om deze hypocrisie te doorprikken. Op naar een Europees model van gezondheidszorg. De geschiedenisboeken zullen dat evident vinden.