De eerste huisartsen-noodpost in regio Zennevallei is een feit. Ook elders maakt dit model furore als tegenzet tegen het huisartsentekort. Een team van vijf artsen, ondersteund door verpleegkundigen van Wit-Gele Kruis, bemant de post. André Lerminiaux (82, foto) getuigt over het concept en zijn blijvende passie voor het beroep. 

“Directe aanleiding voor de noodpost was het acute huisartsentekort in de regio, specifiek na de sluiting van een grote praktijk in Sint-Pieters-Leeuw”, licht hij toe. “Daardoor kwamen honderden patiënten plots zonder zorg te zitten.” Vandaag doen in de kring van Halle 93 huisartsen werk waarvoor 125 huisartsen nodig zijn. Een onhoudbare situatie. Zeker als je weet dat de volgende jaren nog een resem pensioneringen gepland zijn, waardoor het tekort verder toe zal nemen.

André Lerminiaux beklemtoont dat dit een tijdelijk vangnet wordt voor acute medische problemen. Hij zegt uitdrukkelijk dat het niet gaat om een nieuwe reguliere praktijk voor chronische opvolging. “Voor patiënten zonder vaste huisarts die hulp zoeken, fungeert onze artsenkring als tussenschakel om deze patiënten structureel onder te brengen bij lokale praktijken.”

De post start met vijf gepensioneerde artsen die hun expertise willen blijven inzetten, weliswaar niet voltijds en buiten de druk van een volledige eigen praktijk. Dokter Lerminiaux wordt net als zijn collega’s nog steeds gedreven door de passie voor zijn beroep. “Toen we lang geleden kozen voor het beroep van huisarts, was het onze droom om mensen te helpen en dat is nog steeds zo.” 

De collega’s van zijn generatie namen een grote workload op zich, maar op zijn leeftijd kan dat uiteraard niet meer in die mate. “Onze werklast is bewust laag gehouden om overbelasting te vermijden. We presteren in de noodpost gemiddeld één shift van vier uur per maand (sommigen twee keer). Dat biedt een grote mate van vrijheid en flexibiliteit vergeleken met de traditionele praktijkvoering”, legt hij uit. 

Zelfstandig statuut

Hij wordt vergoed op basis van een zelfstandig statuut via zijn eigen vennootschap, een structuur waarin hij al bijna 40 jaar werkt tot zijn eigen tevredenheid. Hij is dus niet aan de slag als flexijobber. Overigens runt hij zelf nog een zeer beperkte eigen praktijk waaraan hij ongeveer een halve dag per week besteedt. Of mogelijk bijkomende administratieve belasting hem daarbij niet afschrikt? “Neen, en wel omdat voor de praktische en administratieve afhandeling op de noodpost drie medewerkers de artsen ondersteunen. Die medewerkers  leggen ook de eerste contacten voor de erelonen en de afhandeling daarvan. Ze zetten de artsen dus administratief uit de wind. Die kunnen zich op hun beurt volledig op hun klinische taken richten.”

De noodpost zit in een gebouw van Wit-Gele Kruis. De consultaties vinden plaats op maandag van 8 tot 12u en op donderdag van 12 tot 16u. Dat verpleegkundigen van Wit-Gele Kruis op die locatie evenzeer prestaties kunnen verrichten die interfereren met de kerntaken van de huisartsen, ontkent dokter Lerminiaux formeel: “Er is een strikte scheiding van verantwoordelijkheden. De professionele autonomie van de arts blijft volledig gewaarborgd”, zet hij de puntjes op de i. Hij geeft aan dat dit wel een aandachtspunt blijft. “We waken er nauwgezet over dat onze kerntaken -zoals bloedafnames en klinische besluitvorming- niet uitgehold worden door andere zorgverleners, om ongewenste precedenten te vermijden.”

Dit initiatief ontstond nagenoeg gelijktijdig met dat van posten in Liedekerke en Ninove. Het zal wellicht in meer regio's navolging krijgen als noodoplossing voor patiënten die uit de boot vallen. Het wijst ook op een sterk veranderende tijdsgeest: pas drie jaar geleden nog strafte de fiscus vrijwilligers-huisartsen die insprongen tijdens de Oekraïnecrisis.

Lees ook: Vandenbroucke wil noodnummer 1733 overnemen van Binnenlandse Zaken