Het huidige stelsel van conventionering voor logopedie en kinesitherapie benadeelt zowel zorgverleners als patiënten, waarschuwt de Belgische Unie van Gezondheidswerkers (BUG). In een persbericht dat dinsdag werd verspreid, roept de organisatie op tot een snelle hervorming om meer flexibiliteit in te voeren en de toegang tot zorg te garanderen.
Het systeem is in feite gebaseerd op een "alles of niets"-logica, die "geen geleidelijke of gedeeltelijke aanpassing van de beroepsactiviteit toelaat". Volgens de BUG houdt dit gebrek aan flexibiliteit geen rekening met de realiteit in het veld, noch met de economische en organisatorische beperkingen waarmee zorgverleners worden geconfronteerd.
De organisatie wijst ook op de gevolgen van het opzeggen van de overeenkomst. “De vergoeding van het RIZIV wordt met 25 % verminderd ten opzichte van de gebruikelijke terugbetaling”, wat de eigen bijdrage sterk doet stijgen en de toegang tot zorg voor patiënten concreet beperkt.
Deze maatregel roept vragen op met betrekking tot de beginselen van gelijkheid en toegang tot zorg. De BUG herinnert eraan dat het Grondwettelijk Hof reeds heeft geoordeeld dat “verschillen in behandeling redelijk moeten worden verantwoord en evenredig moeten zijn aan het nagestreefde doel”.
In het kader van de nieuwe gezondheidswet is een hervorming van het systeem aangekondigd, met 2028 als streefdatum. Op dit moment is er echter geen duidelijke bevestiging dat deze sanctie zal worden afgeschaft, terwijl de aankondigingen al jarenlang worden herhaald zonder dat er structurele veranderingen plaatsvinden.
Het huidige systeem plaatst zorgverleners in een “onhoudbare” positie: ofwel blijven ze geconventioneerd, met het risico dat hun activiteit in gevaar komt, ofwel deconventioneren ze, met directe gevolgen voor de toegankelijkheid van de zorg.
De BUG roept daarom op tot een hervorming van het huidige kader om een gedeeltelijke deconventionering mogelijk te maken, een rechtvaardig en proportioneel niveau van terugbetaling voor patiënten te waarborgen en een einde te maken aan een bestraffend mechanisme dat de effectieve toegang tot zorg ondermijnt.
