België telde in 2023 10.673 artsen met een buitenlands diploma die het beroep mochten uitoefenen, tegenover 4.380 in 2010. Dat blijkt uit de recentste cijfers van de OESO. Hun aandeel steeg van 8,2% naar 14%. Ze waren goed voor 27% van de toename van het aantal artsen dat in die periode het beroep mocht uitoefenen.
In dertien jaar tijd is het aantal artsen dat zijn eerste geneeskundediploma in het buitenland behaalde, in België 2,4 keer zo groot geworden. Het gaat om een stijging met bijna 144%, of 6.293 extra artsen die het beroep mogen uitoefenen, volgens de International Migration Outlook 2025.
Het recentste OESO-rapport, Health at a Glance 2025, verduidelijkt hun bijdrage aan de groei van het artsenkorps. Artsen met een buitenlands diploma waren tussen 2010 en 2023 in België goed voor 27% van de toename. Artsen die hun diploma in België behaalden, vertegenwoordigden de overige 73%.
De Belgische cijfers omvatten echter alle artsen die het beroep mogen uitoefenen, ongeacht of ze daadwerkelijk actief zijn. De stijging betekent dus niet noodzakelijk dat er evenveel extra artsen aan de slag zijn gegaan in praktijken en ziekenhuizen. Bovendien gaat het om het land waar het eerste geneeskundediploma werd behaald, niet om de nationaliteit.
Hoger aandeel dan in Frankrijk en Nederland
Met 14% ligt België boven Frankrijk, waar artsen met een buitenlands diploma 11% van het geregistreerde artsenkorps uitmaken, en Nederland, waar hun aandeel 3,8% bedraagt. België blijft wel ver achter bij Zwitserland (40,3%), Ierland (43,4%) en Noorwegen (44%).
Bij die vergelijking moet rekening worden gehouden met verschillen in de manier waarop landen hun artsen tellen. Sommige registreren enkel de beroepsactieve artsen, terwijl andere alle artsen meetellen die het beroep mogen uitoefenen.
De verschillen zijn nog groter wanneer wordt gekeken naar de bijdrage van artsen met een buitenlands diploma aan de groei van het artsenkorps. Tussen 2010 en 2023 waren zij in Zwitserland goed voor 86% van de toename, in Noorwegen voor 70% en in Ierland voor 57%, tegenover 27% in België. In de OESO-landen samen namen ze ongeveer een derde van de stijging van het aantal artsen voor hun rekening.
Meer artsen opleiden volstaat niet om ze te behouden
Het rapport wijst op de paradoxale situatie in Ierland. Bijna de helft van de geneeskundestudenten komt er inmiddels uit het buitenland. Toch blijft het land steeds meer artsen aantrekken die elders hun diploma behaalden, terwijl veel Ierse artsen na hun opleiding naar het buitenland vertrekken.
Wie in het buitenland studeert, kan ook nadien terugkeren naar het eigen land. Zo is in Noorwegen 57% van de artsen met een buitenlands diploma in Noorwegen zelf geboren. Die cijfers tonen aan dat de internationale mobiliteit van artsen niet alleen draait om het aantrekken van buitenlandse zorgverleners.
Volgens de OESO kan internationale rekrutering snel helpen om personeelstekorten op te vangen, maar brengt ze ook meer onzekerheid mee voor de planning van het artsenkorps. De instroom hangt onder meer af van rekruteringscampagnes, de regels voor diploma-erkenning en internationale crisissen. Bovendien kan de rekrutering van artsen de tekorten in hun landen van herkomst vergroten.
De OESO merkt tot slot op dat gekwalificeerde artsen soms niet aan de slag kunnen door langdurige procedures voor erkenning of toelating. Verschillende landen voeren daarom tijdelijke of voorwaardelijke toelatingen in om hun integratie te vergemakkelijken, terwijl de behoefte aan medisch personeel blijft bestaan.








